Nie byłoby przesadą nazwanie go najbardziej wpływowym brazylijskim albumem wszech czasów. Pierwotnie wydany w 1959 roku, „Chega de Saudade” jest albumem uważanym za twórcę bossa novy, więc stwierdzenie, że rozpalił ogień w świecie muzyki, byłoby powiedziane delikatnie. Być może trafniejsze byłoby stwierdzenie, że wpłynął na tak wielu muzyków, zarówno w kraju (Caetano Veloso, Jorge Ben itp.), jak i za granicą (Stan Getz, Herbie Mann, Charlie Byrd), że skutecznie w pojedynkę zmienił sposób tworzenia i słuchania muzyki, a także umieścił brazylijskich artystów na mapie. Niemal każdy utwór na tym albumie stał się standardem, a Gilberto stał się prawdziwą żywą legendą. Współpracuje tu zarówno z Antonio Carlosem Jobimem, jak i Viniciusem de Moraesem, którzy obaj są legendami na swój sposób. Moraes i Jobim wkrótce napisali piosenkę „The Girl From Ipanema”, za którą w 1965 r. otrzymali nagrodę Grammy.
Aktualne wydanie płyty wytłoczone na kolorowym winylu 180 g zawiera 8 dodatkowych utworów nieobecnych na pierwszym wydaniu płyty.